Vergeefs

Gedachten komen en gaan in mijn hoofd, het is er een wirwar, denkend aan mijn opvatting over de maatschappij en de vervrongen werkelijkheid van vandaag. Plotseling ben ik weer weg...weg naar andere dingen, flarden van een muziekstuk op de radio brengen ineens pijnlijke dingen boven . Zie gezichten weer voor me en hoor de stem erbij in mijn oor..

Ik neem nog wat koffie,de poes komt ook weer even bij me zitten..zachtjes streel ik haar vacht en knuffel haar even. Weer zweef ik weg,ver weg naar andere dingen uit mijn leven, drijvend op een ijle wolk door de lucht. De kou buiten is een weldaad voor mijn gevoel, wolken jagen door de lucht en symboliseren de vergangkelijkheid van het leven.

Het leven met al zijn mooie en al zijn pijnlijke dingen..het leven moeten we allemaal leven. 

Het leven in al zijn facetten,soms moeilijk en soms makkelijk.

Vaak denk ik: nu ik eenmaal leef, laat het dan verdomme niet te vergeefs zijn.